Bebek Büyüme Eğrileri Gerçekte Neye Dayanıyor?

Açıklama

Bir büyüme eğrisi, çocuklar hakkında bir gerçek gibi görünür. Aslında belirli bir tasarımı olan tek bir çalışmanın çıktısıdır, ve o tasarımı bilmek, üzerindeki tek bir noktanın ne kadar ağırlığı hak ettiğini değiştirir.

DSÖ Çocuk Büyüme Standartları, 1997 ile 2003 arasında yürütülen DSÖ Çok Merkezli Büyüme Referans Çalışması (MGRS) üzerine kuruldu. DSÖ, 1970'lerin sonundan beri kullanılan büyüme referansını gözden geçirmiş ve erken çocukluk büyümesini yeterince temsil etmediği sonucuna varmıştı; Dünya Sağlık Asamblesi 1994'te yenisinin oluşturulmasını onayladı.

DSÖ Çocuk Büyüme Standartları

Destekleyici kanıt

Çalışmanın özelliği	Ayrıntı
Veri toplama dönemi	1997-2003
Kayıtlı çocuk sayısı	8.440
Ülkeler	Brezilya, Gana, Hindistan, Norveç, Umman, ABD
Beslenme	Anne sütüyle beslenen sağlıklı bebekler ve küçük çocuklar
Tasarım	Doğumdan 24 aya uzunlamasına, artı 18-71 ay kesitsel

Buradan türetilen standartlar; yaşa göre boy/uzunluk, yaşa göre kilo, boya/uzunluğa göre kilo, yaşa göre BKİ, yaşa göre baş çevresi, yaşa göre kol çevresi, yaşa göre subskapular ve triseps deri kıvrım kalınlığı, motor gelişim kilometre taşları, ve kilo, boy ve baş çevresi için büyüme hızını kapsar.

Rakamlar ne anlama geliyor

O tablodaki üç tasarım tercihi işin çoğunu yapıyor.

Bu bir standarttır, bir referans değil. Çocuklar, sağlıklı büyüme için önerilen koşullara göre seçildi. Yani eğriler, belirli bir popülasyonun fiilen nasıl büyüdüğünü anlatmak yerine, koşullar elverişliyken çocukların nasıl büyüdüğünü anlatan kuralcı bir modeldir. Bu, bir ortalamanın tam tersidir.

Bebeklerin hepsi anne sütüyle besleniyordu. Bilinçli olarak: önceki referans büyük ölçüde mama ile beslenen bebekler üzerine kuruluydu, ve bu, olağan anne sütü büyüme örüntülerini duraksama gibi gösteren eğriler üretiyordu.

Altı ülke, bilinçli olarak. Çalışma, iyi koşullar sağlandığında erken doğrusal büyümenin etnik ve coğrafi kökenler arasında dikkat çekici şekilde benzer olduğu bulgusu etrafında tasarlandı. Altı merkez bunun bir sınamasıydı, bir örnekleme kısayolu değil.

Ve tasarımın yapmadığı bir şey var: herhangi bir çocuğun eğri üzerindeki konumunu bir yargıya dönüştürmez. Bir persentil, tek bir ölçümün o anda o modele göre bir tarifidir. Belirli bir bebeğin iyi gidip gitmediği hakkında tek başına hiçbir bilgi taşımaz.

Ebeveynler neyi gözlemleyebilir

Evde gerçekten bilgilendirici olan şey, bir çocuğun kendi ölçümlerinin sırasıdır, herhangi birinin basılı bir eğri üzerinde nereye düştüğü değil:

• Aynı şekilde alınmış, zaman içinde tekrarlanan aynı ölçüm.
• Ölçümler arasındaki aralık, çünkü büyüme düzensizdir ve kısa bir aralık gürültüyü abartır.
• Ölçümün nasıl alındığı. Özellikle boy, düz yatmayan bir bebekte doğru ölçmesi zordur; bir santimetrelik teknik farkı büyümede bir değişim gibi görünebilir.

Lybadora'nın bir bebeğin kendi kaydedilmiş ölçümlerini, referans eğrisi olmadan, persentil bandı olmadan ve yorum olmadan, kaydedildiği gibi çizmesinin nedeni de budur. Eğri, klinik ölçümlerle kullanılan klinik bir araçtır; evdeki bir kayıt ise ölçtüğünüz şeyin kaydıdır.

Bir örüntüyü ne açıklayabilir

Kendinden öncekilerle uyumsuz görünen bir ölçümün, herhangi bir klinik açıklamadan önce uzun bir sıradan açıklama listesi vardır: farklı bir tartı, giysilerin çıkarılmamış olması, ölçen kişinin değişmesi, kıpırdayan bir bebek, günün farklı bir saati, ya da sadece son ölçümden bu yana her zamankinden uzun bir aralık.

Dikkatle alınmış iki tutarlı ölçüm, gelişigüzel alınmış beş ölçümden daha çok şey söyler.

Ebeveynler ne yapabilir

Ölçümleri tarihiyle birlikte kaydedin, ve kimin nasıl aldığını not edin. Randevulara tek bir sayı değil diziyi götürün, ve çizimi klinisyene bırakın; kalibre edilmiş ekipmana, tam öyküye ve bir noktayı değil bir gidişatı okuma eğitimine sahip olan onlardır.

Bir ölçüm sizi şaşırtıyorsa, neredeyse her zaman ilk faydalı adım ilkini yorumlamak değil dikkatlice tekrar ölçmektir.